Αύγουστε καλέ μου μήνα, να’σουν δυό φορές το χρόνο...
Δεν ξέρω αν ο Αύγουστος ενδείκνυται ως μήνας και ως χρονικό σημείο κατάλληλο ώστε να αρχίζεις οτιδήποτε άλλο πέρα από τις διακοπές, εντούτοις μου φάνηκε ως μια καλή –σημειολογικά- αφετηρία για το παρόν προσωπικό μου ιστολόγιο (blog), το οποίο είχα κατά νου, είναι η αλήθεια, εδώ και καιρό να δημιουργήσω.
Πολλοί φίλοι, που με γνωρίζουν καλά, και ιδίως αυτοί με τους οποίους έχουμε περάσει ώρες ατέλειωτες σε συζητήσεις και (αμπελο)φιλοσοφίες εν παντί τόπω και χρόνω, εξέφραζαν εδώ και καιρό την απορία, -μα καλά, στις μέρες μας ώς και η «κουτσή Μαρία» έχει blog, εσύ -ειδικά εσύ ρε Μήτσο- πώς «πέρασες και δεν ακούμπησες»?
Η έλλειψη χρόνου είναι μια ουσιαστική αιτία, βέβαια, και όχι πρόφαση ή δικαιολογία, αλλά παρ’όλα αυτά θα προσπαθήσω να το υπερβώ αυτό το εμπόδιο, όσο και όπως μπορώ. Η δεύτερη αιτία είναι «τελεολογικής» φύσεως, και έχει να κάνει με την παγίως, αναλυτική, εξαντλητικά και εξακολουθητικά, φιλοσοφική σκέψη και βιοθεωρία μου, που υπερυψώνει και αναζητά τη σχέση αιτίου-αιτιατού στο καθετί: πράξη, ενέργεια, γεγονός.
Γιατί να κάνω το τάδε ή το δείνα? Τι σκοπό έχει? Απαντήσεις τύπου «για πλάκα», «για να περάσει η ώρα», και λοιπές ομοειδείς απορρίπτονται a priori και εκ πεποιθήσεως, διότι δεν καλύπτουν βασικές, εσωτερικά τιθέμενες, προϋποθέσεις. Όταν θεώρησα πως απάντησα κάπως ικανοποιητικά σε αυτά τα ερωτήματα, είπα ότι ήγγικεν η ώρα για να πιάσουμε εκτός των άλλων και τη «διαδικτυακή πένα». Επιφυλάσσομαι, για περισσότερες εξηγήσεις και ανάλυση σε μελλοντική δημοσίευση για να μη μας πέσουν και βαριά όλα μαζί με το «καλημέρα»...
Μην περιμένετε να δείτε κάποιο πρόγραμμα ή οργάνωση, στη δομή, στη θεματολογία ή στη ροή και ανανέωση του ιστολογίου. Σχόλια, απόψεις, κείμενα, (εκ)θέσεις ιδεών, διαχρονικά θέματα, επικαιρότητα, κλπ, κατά κύριο λόγο, «ατάκτως ερριμμένα» (εδώ δεν μπορούμε να βάλουμε τάξη στα πέντε χαρτιά του γραφείου μας, θα βάλουμε στο blog?) αναλόγως το κέφι, τη διάθεση, τον «οίστρο» αλλά και τη συγκυρία. Εάν «δημοσιογράφοι» είναι αφενός οι «περί των δημοσίων γράφοντες» και αφετέρου οι «δημόσια γράφοντες», τότε δέχομαι και αυτόν τον διττό τίτλο, αν και γενικώς δεν τα πάω καλά με τίτλους και ταμπέλες.
Πριν όμως ξεκινήσω τις ...γρ@φές και τους μονολογοδιαλογισμούς, διανθισμένους ενίοτε και με νεολογισμούς, πρέπει να εξηγήσω τον τίτλο και τη σημειολογία... Αυτό λοιπόν θα είναι το θέμα της επόμενης ανάρτησης.
Χαίρετε και υγιαίνετε
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου